اشعارسوریهسیمون درویش

اشکهائی از جنس تاریکی

سیمون درویش

دمشق، سوریه

 

به موسیقی گوش میکنم.
و هنگامیکه موسیقی میشنوم بیاد تو میافتم.
مادر!
و به صورتش نگاه میکنم، به دستهایش، و میگریم.
و وقتی که میگریم، سیاهی را اشک میریزم.
میخواهم تنها باشم.
خودم را کودکی احساس میکنم، فقط به مادر نیاز دارم.
میخواهم با او تماس بگیرم و به او نگاه کنم و بگریم.
و در این روزها کسی را نمی یابم که بخواهد با من باشد.

 

سیمون درویش (۱۵ ساله)

از سوریه به آلمان مهاجرت کرده است. پدرش از چهارسال قبل در آلمان زندگی میکند. بقیه خانواده در دمشق هستند. سیمون عاشق شعرنوشتن است و میخواهد بدینوسیله زبان آلمانی خود را هم تقویت کند. او مایل است دیپلم دبیرستان را اخذ کند و رؤیایش شغل هنرپیشگیست.