ألمانيااشعارزوفیا گرابن دورفر

برای آ-اف-د

زوفیا گرابن دورفر

وندلشتاین, آلمان

 

میترسم.
وقتی در شهر راه میروم و پلاکات های انتخاباتی آبی و قرمز را میبینم, حالم بد میشود.
وقتی الفاظ ضد خارجی میشنوم, عصبانی میشوم.
و وقتی نتایج آخرین انتخابات را میبینم, میترسم.

شصت و سه سال صلح در آلمان
شصت و سه سال بدون شعار, بدون شلیک, بدون اردوگاه کار
و بدون ترس جان و مال
چیزی از این دوران یاد نگرفته اید؟
خیلی اشتباه است, که از چیزهای زیادی که داریم, کمی به دیگران بدهیم؟

خیلی نگذشته از زمانی که,
کودکان آلمانی به انگلیس فرار کردند, خانواده های آلمانی به آمریکا.
امروز خیلی ها آرزو دارند ” که ای کاش زمان های خوب قدیم” باز میگشتند
کدام زمان خوب قدیم؟

آیا حالمان از الان بهتر بود؟
نمیتوانیم کمی ترس از زندگی مردم کم کنیم؟

 

زوفیا گرابن دورفر

در وندلشتاین زندگی میکند و آنجا به دبیرستان می رود. در مدرسه اش در کارگاهی به اسم ” مدرسه ای بدون نژادپرستی, مدرسه ای شجاع” شرکت میکند, و آنجا با سوالهایی مانند چگونگی رفتار محترمانه در مدرسه درگیر میشود و اینکه چه میشود کرد تا به هر نوع تبعیض پایان داده شود.