اشعارعراقمحمدعلی المحاسن

فقط مادرم

محمدعلی المحاسن

بغداد، عراق

 

هرگاه دیر به خانه میروم،
آنجا کسی نیست که نبودن مرا احساس کند،
مگر مادرم.

هروقت مبایلم را خاموش میکنم،
هیچکس سعی نمیکند دائماً به من زنگ بزند،
مگر مادرم.
او صدها بار زنگ میزند.

هرگاه غمگینم، مریض میشوم، احساس خستگی میکنم،
کسی نیست مرا دلداری دهد،
مگر مادرم.

وقتی رشد میکنم، ویا در امتحاناتم موفق میشوم،
کسی اشک شوق نمی‌ریزد،
مگر مادرم.

ای مادر عزیزم،
اگر تمام عمرم را هم صرف کنم،
برای بوسیدن پای تو،
هرگز خسته نخواهم شد.

 

محمدعلی المحاسن (۱۸ساله)

سرگرمی های محمد عبارتند از ورزش و شنیدن موسیقی. او در واقع دلش میخواست خلبان بشود، ولی پس از یک دوره کارآموزی در یک تعمیرگاه در آوریل ۲۰۱۹ میتواند تصور کند که بعنوان تعمیرکار اتوموبیل مشغول بکار شود. درسهای مورد علاقه‌ اش در مدرسه انگلیسی و ورزش هستند.