Gelek caran zarokê di hinava min de
Banî min dike.
Dixwaze, em bi hev re bicivin.
Lê cihekî guncaw
Demeka guncaw
Yan jî rêyeka guncaw
Ji me re tune ye.
Ew hest dike,
Ku nayê têgehiştin
Loma peywendiya me sar e.
Şerm dike, ku rojekê ez ew bûm
Û ez şerm dikim ji tirsa
Ku derfet êdî çê nebe
Û sal bi sal
em ji hev dûr bikevin.
Lê ez bi hesreta dîdara wî me
Daku wî di nav destên xwe de
Ragirim û nîşanî wî bikim
Ku ez li vir im
Û hîş heman zarok im
Êd ne xem e, ku ez
Kal jî diyar bim.
Dixwazim bigirîm,
Hêstirên xwe wek
Baranê bibarînim,
Daku ew
Dîsa karibe bileyize –
Mîna ku ez
di zarokatiya xwe de
Li ber baranê
Dileyistim.
