من به یاد دارم چگونه کوچه پس کوچه های کابل را قدم می زدیم
من به یاد دارم کودکی را که بدون رنج پیوند می زدیم
من یه یاد دارم آن مهر و صمیمیت همسایه ها را
من به یاد دارم شوق و ذوق برای مکتب رفتن ها را
من با یاد دارم آن کودک بی گناه و بی ریا را
من به یاد دارم آن همه دلواپسی ها را
من به یاد دارم صدای انفجار سر کوچه ها را
من به یاد دارم اشک های کودکان بی پناه را
من به یاد دارم چگونه راندن اش از خانه های کاه گِلی
من به یاد دارم کابل که خاکش از من نشد جز خاطراتش
