"Piştî Revê: Dîtina Dengê Xwe"
Bi saya projeya "Piştî Revê: Dîtina Dengê Xwe" ya ku ji aliyê Weqfa Joachim Herz ve tê fînansankirin, îsal derfeta me çêbû ku em li dibistanên xwedî polên pêşwaziyê û li navendên pêşwaziyê yên ewil atolyeyên nivîsandinê li dar bixin.
Di van atolyeyan de, em rê nîşanî xwendekarên nûhatî û kesên li navendên pêşwaziyê yên ewil dijîn didin da ku dengê xwe bibînin. Li wir ew dikarin çîrokên xwe yên şexsî bi rêya helbest û kurtepexşanê bînin ziman. Li gelek welatên jêderkê, helbest ji aliyê çandî ve şêwazekî girîng ê vegêranê ye û dikare qadeke taybet biafirîne da ku mirov serpêhatiyên hestyarî û şexsî bîne zimên – bi taybetî jî yên ku wekî din piranî nayên gotin.
Rêzeatoliye bi xwendineke hevpar bi dawî dibe ku tê de ev nivîs tên pêşkêşkirin. Bi vî rengî, gotinên şexsî dibin çîrokên hevpar – û nivîsandin jî dibe wesîleya hevdîtin û hevgihînê.
"Li Kêleka Min Be û Guh Bide Tiştê ku bi Serê Min Hatiye"
Li Brandenburgê – bi taybetî li deverên gundewarî û bajarokên piçûk û navîn – qadên hevdîtinê yên gihîştin-hêsan di navbera ciwanên xwedî serpêhatiya koçberî/penaberiyê û yên din de pir kêm in. Li wir mijara koçberiyê piranî bi awayekî razber an jî pirsgirêk-navendî tê rojevê û pêwendiyên takekesî nînin. Ev rewş rê li ber pêşdarazî, guman û cemserbûna civakî vedike. Di heman demê de, xwendekarên penaber/koçber gelek caran rastî tecrîdê tên, çîrokên jiyana wan nayên dîtin û kêm derfetên wan hene ku bi awayekî çalak beşdarî nîqaşên dibistanê û yên civakî bibin.
Projeya "Li Kêleka Min Be û Guh Bide Tiştê ku bi Serê Min Hatiye" ya ku ji aliyê Weqfa Deutsche Bahn ve tê fînansankirin, bi taybetî bi bihêzkirina dibistanên li Brandenburgê wekî warên diyaloga dilxwazî/lîstikî, bersivê dide vê rewşê. Bi rêya nivîsandina otobiyografîk û xwendinên giştî, serpêhatiyên şexsî yên rev, gihiştin û nasnameyê tên berbiçavkirin û ev yek danûstandineke empatîk û hevpar a li ser asta wekheviyê pêk tîne.
Ev proje li du lîseyan û dibistaneke pîşeyî ya li Brandenburgê tê birêvebirin. Proje hêza îfadeyê ya bêhempa ya helbestê bi kar tîne da ku tiştên xuya ye nayên vegotin, bike gotin. Çîrokên şexsî di navbera rastiyên cuda yên jiyanê de dibin pir û derfeta fêrbûneke mayînde diafirînin.
"Li Kêleka Min Be û Guh Bide Tiştê ku bi Serê Min Hatiye"
Li Brandenburgê – bi taybetî li deverên gundewarî û bajarokên piçûk û navîn – qadên hevdîtinê yên gihîştin-hêsan di navbera ciwanên xwedî serpêhatiya koçberî/penaberiyê û yên din de pir kêm in. Li wir mijara koçberiyê piranî bi awayekî razber an jî pirsgirêk-navendî tê rojevê û pêwendiyên takekesî nînin. Ev rewş rê li ber pêşdarazî, guman û cemserbûna civakî vedike. Di heman demê de, xwendekarên penaber/koçber gelek caran rastî tecrîdê tên, çîrokên jiyana wan nayên dîtin û kêm derfetên wan hene ku bi awayekî çalak beşdarî nîqaşên dibistanê û yên civakî bibin.
Projeya "Li Kêleka Min Be û Guh Bide Tiştê ku bi Serê Min Hatiye" ya ku ji aliyê Weqfa Deutsche Bahn ve tê fînansankirin, bi taybetî bi bihêzkirina dibistanên li Brandenburgê wekî warên diyaloga dilxwazî/lîstikî, bersivê dide vê rewşê. Bi rêya nivîsandina otobiyografîk û xwendinên giştî, serpêhatiyên şexsî yên rev, gihiştin û nasnameyê tên berbiçavkirin û ev yek danûstandineke empatîk û hevpar a li ser asta wekheviyê pêk tîne.
Ev proje li du lîseyan û dibistaneke pîşeyî ya li Brandenburgê tê birêvebirin. Proje hêza îfadeyê ya bêhempa ya helbestê bi kar tîne da ku tiştên xuya ye nayên vegotin, bike gotin. Çîrokên şexsî di navbera rastiyên cuda yên jiyanê de dibin pir û derfeta fêrbûneke mayînde diafirînin.
