در ماه ژوئن ما یک بار دیگر به اوسنابروک رفتیم: این بار برای شب درازِ کلیساها. در سرتاسر ناحیهی اوسنابروک ۲۳ کلیسا درهای خود را برای برگزاری مراسم فرهنگی شامل رویدادهای هنری، موسیقایی و ادبی، به روی عموم باز کردند. در کلیسای سنماری، ترزا روگر، مدیر پروژهی ما، ابتدا برنامههای جدید Poetry Project را معرفی کرد و دو تن از شاعران ما، علی الزعیم و جمال عباسی، شعرهایی منتشرنشده از خودشان را برای مخاطبان خواندند. این شعرها به وطن، به گریز، به آزادی و رنج و در عین حال به امید و تابآوردن میپرداختند. پس از خواندن شعرها، جلسهی پرسش و پاسخ با مدیریت پدر ماتیاس بوخو و کریستین اشنایدر، اندیشمند آلمانی، برگزار شد. علی الزعیم در این بخش در مورد اینکه جامعهی میزبان چه برداشتی میتواند از متنهای پناهجویان داشته باشد گفت: «بیشتر آلمانیها هیچ نوع ارتباطی با جوامع مقصد ما ندارند و ٬٬شرق٬٬ را کلیتی واحد میبینند و فکر میکنند، ما همه علاءالدین با قالیچهی پرنده هستیم. شعرهای ما تصویری واقعیتر از هویت ما به این جامعه ارائه میدهد.» ما از کلیسای لوتری اوانجلیکن سنماری برای فراهم کردن زمینهی برگزاری این جلسهی شعرخوانی سپاسگزاریم!
عکس © Ali Tuzcu
